Üçüncü Tekil Sayfa 24’den

“Sana karşı hislerimden doğan cehaletim, zekâmın ve entelektüel birikimlerimin önüne geçti. Asıl sormak istediklerimi
soramadım. Asıl anlatmak istediklerimi henüz paylaşamadım. Başlamak için bir şeyler paylaşmayı gereksinen hislerim, sen
söz konusu olduğunda sergilenmekten çekinen birer sanat eserine dönüşüyor. Arkanı dönüp, çekip gitme ihtimalin, varlığından asla emin olamayacağım tüm diğer değişkenlerin önünde duruyor. Beni ışıltından mahrum bıraktığın bir günü daha geride bırakırken, takdir edersin ki sana olan zaafım, günün tamamlanmakta güçlük çeken bu zamanlarında daha sert vuruyor kayalıklarıma. Kendi varlığımı onurlandırmak, senin varlığını taçlandırmak istiyorum. İçim sana yazamadıklarımla dolu. Her şey bekleyebilir; dünya bekleyebilir, paylaşmak bekleyebilir, hatta zaman bile bekleyebilir. Sabırsız serseriliklerimin affını istiyorum senden. Olumlu ya da olumsuz ayrımını gözetmeksizin, ben de bekliyorum artık. Zamana sıkıştırdığım hayatımı özgür bırakmaya karar verdim.”

Atlas